ครัวผักหวานบ้าน สุดยอดร้านอาหารบนเส้นทางกาญจน์-ไทรโยค
            ผักหวานผักพื้นบ้านที่ชาวบ้านรู้จักกันดีมานานแสนนาน มาวันนี้เป็นอาหารขึ้นห้างกันแล้ว ต้นตำหรับของแท้ก็คือร้านที่หมูหินไปชิมกันนี้เองครับ เป็นร้านอยู่บนเส้นทางสายกาญจนบุรี ไปทางน้ำตกไทรโยคน้อย ทางฝั่งขวามือครัวผักหวานบ้าน เกิดขึ้นได้เนื่องมาจากว่า  ทางร้านได้เมล็ดพันธุ์ผักหวานบ้านจากโครงการสวนจิตลดาของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว  เป็นโครงการที่พัฒนาเกษตรกรของชาวไทยให้มีเศษฐกิจแบบพอเพียงและมีผลผลิตดีมีคุณภาพสูงและปลอดสารพิษ  จึงทำให้ครัวผักหวานบ้านมีชื่อเสียงมากระทั่งทุกวันนี้  โดยได้มีการจัดจำหน่ายที่เดอะมอลล์ทุกสาขา  ว่าเป็นผักปลอดสารพิษ  สามารถจัดจำหน่ายในเดอะมอลล์ได้  โดยใช้ชื่อในการจัดจำหน่ายว่า "ผักหวานบ้านไร่นฤบดินทร์"

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ของผักหวานบ้าน “ผักหวานบ้าน” มีชื่อว่า Sauropus androgynus merr. เรียกตามภาษาชาวบ้าน ส่วนชื่ออื่นแบ่งแยกตามภูมิภาค เช่น ก้านตรง จ๊าผักหวาน โถหลุ่ยกะนิ เต๊าะ นานาเซียม ผักหวานใต้ใบ และมะยมป่า ผักหวานบ้าน เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง ลำต้นแข็งตั้งตรง เปลือกต้นขรุขระ สีน้ำตาล กิ่งอ่อนสีเขียวเข้ม ผิวเรียบ ใบเป็นใบประกอบ ใบย่อยเรียงสลับรูปวงรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบสีเขียวเข้ม มีแถบสีขาวบริเวณกลางใบ ชอบแตกยอดอ่อน หากยิ่งตัดก็จะยิ่งแตกยอดออกไปมากมาย โดยเฉพาะหน้าฝนถือว่าเป็นผักพื้นบ้านที่ปลอดสารพิษ เพราะไม่มีแมลงกัดกิน จึงไม่ต้องใช้สารเคมีฉีดพ่น

เนื่องมาจากว่าได้รับเม็ดพันธุ์ที่สมบูรณ์มาเพาะปลูก  จนสามารถขยายกิจการร้านอาหารโดยมีผักหวานบ้านเป็นนางเองของร้าน รายการอาหารที่นับว่าสุดยอดใครๆมาต้องสั่งคือผักหวานบ้านไฟแดง   จากการปรับปรุงรสชาติจนได้รับความนิยมมากมายบวกกับประสบการณ์การทำอาหาร  ทำให้ชื่อครัวผักหวานบ้าน  มีนักชิมเข้ามาแบบไม่ขาดสายเลยทีเดียว  ถึงแม้ว่าร้านจะอยู่ระหว่างทางไปกาญจนบุรี-ไทรโยค  ก็ยังได้รับความนิยม  ทำให้ต้องขยายร้านออกไปอีก  นี่เป็นแค่บางส่วนของร้าน  หารู้ไม่ว่าครัวผักหวานบ้านได้ขยายกิจการเปิดสาขา 2 ที่ถนนพระราม 2 (กรุงเทพ)แล้วนะคะ

บนพื้นที่นับร้อยไร่บริเวณหลังร้าน จำนวนผักหวานแต่ละช่อแต่ละยอดถูกเด็ดกันวันต่อวัน นำมาขายให้ตามห้างต่างๆ บางส่วนก็นำมาปรุงอาหารขายที่ร้านเอง ไร่นี้มีการตรวจสอบคุณภาพเป็นประจำ ห้ามีสารเคมีฉีดพ่น อีกอย่างต้องได้มาตรฐาน ถึงจะนำมาขายที่ห้างได้ ใครจะกินผักหวานของที่นี่ก็ไว้ใจได้เราไปดูถึงสวนมาแล้ว

ผักหวานบ้านแตกต่างจากผักหวานป่า  ทั้งรูปร่างหน้าตาและรสชาติหรือแม้แต่กระทั่งสี  ผักหวานบ้านจะมีสีเขียวเข้มรูปร่างจะใหญ่อวบกว่า  ส่วนผักหวานป่าจะผอมและมีสีเขียวอ่อนกว่า  หากแต่รสชาตินั้นก็แตกต่างเช่นกัน  ผักหวานบ้านหากนำมาผัดหรือผักหวานไฟแดง  ผักหวานป่านั้นเหมาะกับการเอาไปแกงเช่น แกงผักหวานไข่มดแดงหรือลวก จิ้มน้ำพริก เช่นน้ำพริกอ่อง  รสชาติของแต่ละชนิดก็มักจะมีเสน่ห์ในตัวของมันเอง  หากแล้วแต่ใครจะชอบแบบไหนมากกว่า

ต้นผักหวานบ้านนั้นมักจะนิยมปลูกต้นเล็ก  แล้วเก็บเอายอดมา  แต่ผักหวานป่านั้นไม่สามารถปลูกได้เลย  หากดูจากชื่อก็รู้กันอยู่คือต้องอยู่ในป่าเท่านั้น  ผักหวานป่ามักจะขึ้นตามซอกหิน   สามารถเด็ดได้แบบก้านยาวๆแต่ผักหวานบ้านต้องเด็ดแบบสั้นๆ  ความนิยมของผักหวานบ้านนั้นได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ  เนืองจากว่าผักหวานป่าหาได้ยากมาก  ผักหวานป่าจะหากินได้ก็ต่อเมื่อป่าอุดมสมบูรณ์  จึงทำให้ผักหวานบ้านเป็นที่นิยมกันมากอยู่ในขณะนี้  แต่หากไม่อยากให้ผักหวานป่าหายไป  เราก็น่าจะช่วยกันรักษาป่าไว้นะคะ

                อาหารที่หมูหิน.คอม แนะนำคือ  ผักหวานไฟแดง  อันนี้มาที่นี่ต้องกินค่ะไม่งั้นเค้าบอกว่าไม่ถึง รสชาติกลมกล่อมมากอร่อยสุดๆ  อีกจานคือ ฉู่ฉี่ปลาเนื้ออ่อน  หมูหิน.คอม คอนเฟริ์มว่าอร่อยมาก  จานที่สามคือ เก้งผัดเผ็ด  จริงๆแล้วจานนี้คือลูกวัวอ่อนค่ะ  ทางร้านฝากบอกมาว่าไม่ทำอาหารสัตว์ป่าสงวนนะคะ  แต่ตั้งชื่อให้ดูเก๋แค่นั้นเอง  เนื่องจากว่าลูกวัวอ่อนมีรสชาติคล้ายคลึงกับเก้งมากเลยตั้งชื่อนี้ค่ะ  เพราะที่นี่เค้าอนุรักษ์เรื่องนี้มากค่ะ  ไม่ต้องกลัวเรื่องว่าจะทำลายธรรมชาตินะคะ

บรรยากาศภายในร้านนั้น  มีความร่มรื่นของต้นไม้เพราะในส่วนรอบๆมีต้นไม้ใหญ่เยอะมาก  ถึงอย่างไรกาญจนบุรีก็ขึ้นชื่อเรื่องป่าไม่อยู่แล้ว  นั่นก็หมายความว่าพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าเขา  เพราะฉะนั้นความร่มรื่นของต้นไม้หาไม่ยากจากที่นี่  ภายในร้านจัดแต่งแบบไม้ๆเลยค่ะ  โคมไฟแบบกะลามะพร้าว  แบบเป็นพวงๆเลยนะคะ  เก้าอี้  โต๊ะ  เป็นไม้หมดเลย  ทำให้ได้บรรยากาศดีมากค่ะ เค้าจะทำหลัคาสูงทำให้วลานั่งทานแล้วรู้สึกโล่งไม่อึดอัดค่ะ  โล่งโปร่งสบายดีพี่หมหินชอบ  อาหารก็เป็นแบบป่าๆด้วย  เพราะว่าที่จ.กาญน์  เค้าดังในเรื่องของอาหารป่าค่ะ  ใครไปจ.กาญน์ หากไม่ได้กินอาหารป่าเค้าถือว่าไปไม่ถึงกาญน์นะคะ  จะบอกให้.........

เส้นทางการเดินทางมีอยู่ 2 แบบ  1.การเดินทางโดยรถยนต์  2.การเดินทางโดยรถไฟ(สถานีกาญจนบุรี-สถานีน้ำตกหรือรถไปสายมรณะ  ใครนั่งรถไฟสายนี้จะได้รับประกาศนียบัตรของท่านผู้ว่าด้วยนะคะ) ทั้ง 2 แบบ จะแตกต่างกันไป(คนละบรรยากาศค่ะ) การเดินทางโดยรถยนต์จะได้แวะลองชิมของพื้นบ้านไปตลอดทาง  เพราะสองข้างทางนั้นจะมีชาวบ้านในพื้นที่เอาของมาขายกัน เช่น  เห็ดโคนที่เพิ่งเก็บมาใหม่ๆสดๆร้อนๆ(ติดตามได้ในเรื่องเส้นทางกาญน์-ไทรโยคกะพี่หมูหิน.คอมค่ะ)  ขอบอก!ว่าสมารถวะซื้อไปให้ที่ร้านทำได้นะคะ  เพราะว่าสดมากเวลาทำต้มยำจะหวานอร่อย  หรือว่าจะเป็นสะระ  หรือ  ระกำ  เค้าเก็บจากสวนมาขายกันเลยนะคะ  เงาะก็มีนะคะ  เก็บจากสวนข้างทางเลยสดๆจริงหมูหินคอนเฟริ์ม  แต่หากเดินทางโดยรถไฟนั้นก็จะได้บรรยากาศอีกแบบค่ะ(สามารถเปิดดูได้ที่เส้นทางรพไฟสายมรณะในหมูหิน.คอมได้เลยค่ะ)  เอาเป็นว่าใครชอบแบบไหนก็ไปแบบนั้นเนอะ

               การเดินทางไปในแต่ละที่นั้น  มักจะมีความเป็นเอกลักษณ์ของตัวเองอยู่เสมอ  ในแต่ละพื้นที่วัฒนธรรมจะแตกต่างกันไป  มีเสน่ห์ในตัวของมันเอง  เช่นกันอาหารการกินก็จะแตกต่างกันออกไป  หากแต่ว่าใครจะชอบแบบไหนหรือพอใจในการท่องเที่ยวแบบหมูๆหรือแบบหินๆ การท่องเที่ยวมีทั้งสบายและลำบาก  แต่อย่างไรนั้นเราขอฝาก หมูหิน.คอม ไว้ด้วยนะคะ  คอยติดตามกันต่อไปว่าหมูหินจะมาเล่าสู่กันฟังในเรื่องไหนบ้างลำบากหรือสบาย  ติดตามได้ใน www.moohin.com แล้วเจอกันค่ะ.....นางสาวหมูน้อยกะนายหมูหิน