เวลาไปเที่ยวที่หลวงพระบาง หลายๆคนคงอาจจะไม่รู้ว่าแค่ห่างออกไปอีกไม่ถึง 10กิโลเมตร เราก็สามารถจะดื่มด่ำกับอากาศอันบริสุทธิ์ และสัมผัสกับบรรยากาศของน้ำตกขนาดกลางที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าดิบชื้นที่มีความสมบูรณ์อีกแห่งหนึ่งในหลวงพระบาง มาครับวันนี้หมูหินจะพาท่านไปรู้จักน้ำตกที่ว่านี้เองครับ ชื่อน้ำตกแห่งนี้ก็คือ “น้ำตกตาดทอง” ครับ

     หลังจากที่ขี่มอเตอร์ไซค์เที่ยวรอบเมืองทุกซอกทุกมุมแล้ว อาการเซ็งก็เริ่มออกแล้วครับ ทั้งๆที่เจ้าของรถที่ยืมมาสั่งนักสั่งหนาว่าอย่าออกไปรอบนอก แต่หมูหินแหกครับ(นิสัยเสีย) บ่ายโมงกว่าหมูหินแอบขับออกไปนอกเมือง ตอนแรกคิดว่าจะไปน้ำตกตาดกวางสี แต่ขับไปขับมา ดันออกไปทางเส้นทางสายใต้ ผ่านสถานีขนส่งสายใต้ของหลวงพระบางไป ขี่ออกไปอีกประมาณ5-6กม.ก็ไปเห็นป้ายทางขวามือบอกทางว่าไปน้ำตกตาดทอง2.8กม. หมูหินไม่รอช้า เลี้ยวรถยกล้อเข้าไปตามที่ป้ายบอกเลยครับ สองข้างทางก็ยังเป็นป่าเขาที่ดูแห้งๆอยู่เลยครับ ส่วนถนนก็เป็นหินกรวดไม่ได้เป็นถนนดินหรือลาดยาง ถ้ารถล้มลงไปนี่คงจะเลือดสาดกันล่ะครับ

    ใช้ความระมัดระวังในการขี่รถ ทำให้หมูหินใช้เวลา10กว่านาที กว่าจะเข้าไปถึงด่านที่ต้องชำระค่าธรรมเนียมการเข้าชม ซึ่งที่นี่เค้าเก็บค่าธรรมเนียมจากชาวต่างชาติคนละ 5,000กีบครับ จ่ายเป็นเงินไทยก็20บาท  ผ่่านด่านเข้าไปก็มีทางแยกให้เลือกจอดรถครับ หากไปทางซ้ายก็เจอที่ให้จอดและเดินผ่านป่าตามทางเดินเข้าไปก็จะพบ น้ำตกตาดที่2 เลยครับ แต่หากมาทางขวาก็จะมีที่จอดรถ และร้านอาหาร ลานด้านล่างนี้มีโต๊ะให้นั่งทานอาหารไปด้วย และชมน้ำตกไปด้วยครับ ราคาค่าอาหาร-เครื่องดื่มก็พอๆกับด้านนอกเลยครับ ไม่แพงครับ อาหารก็พอใช้ได้ครับ

     ทานข้าวเคล้าบรรยากาศเย็นๆที่แสนจะสดชื่นและฟังเสียงน้ำตกไป(เกิดอาการง่วงครับ) อิ่มได้สักพักก็ออกเดินลุยน้ำตกในแต่ละชั้นกันเลยครับ หมูหินเดินตามทางเดินจากด้านล่างขึ้นไป ทางเดินไม่ชันครับ เป็นขั้นบรรได เดินไปประมาณ100 เมตร จะเจอทางแยก มีป้ายบอกทางให้เรารู้ว่า หากไปทางขวาจะไปน้ำตกตาดที่1 และหากไปทางซ้าย ก็จะไป ตาดที่2-3-4 ตามลำดับ หมูหินเดินไปทางขวาครับ ไปตาดที่1ก่อน ระยะทางจากป้ายไปตาดที่1 ก็400เมตรครับ ระหว่างทางที่เดินไปก็จะเห็นว่ามีกระท่อมเล็กๆให้แวะพักนั่งชมวิว เป็นระยะๆ วันที่ไปไม่รู้เป็นวันอะไรครับ มีหนุ่มสาวชาวหลวงพระบางมานั่งจีบกันเป็นคู่ๆ เห็นแล้วอิจฉาจัง..

     น้ำตกในตาดที่1 นี้ดูแล้วน้ำน้อยมากแต่สภาพร่องรอยของอาณาบริเวณแห่งนี้บ่งบอกได้ถึงความยิ่งใหญ่ของกระแสน้ำที่เคยไหลลงมา (ยามน้ำมากคงเป็นชั้นที่มีน้ำตกลงมาใหญ่โตมาก )
จากชั้นที่1 ตอนแรกกะว่าจะย้อนกลับมาทางเดิมเพื่อไปชั้นต่อไป(สังเกตุเห็นทุกคนจะเดินย้อนกันหมด) แต่หมูหินสังเกตุเห็นว่ายังมีทางเดินต่อขึ้นไปอีก แต่ออกจะชันๆหน่อย ด้วยความอยากรู้เลยขึ้นไปครับ เดินๆขึ้นไปเริ่มจะสังเกตุเห็นว่าทางเดินทางนี้ไม่มีคนใช้มานาน เพราะทางเดินดูรกร้าง มีหญ้าขึ้นตามทางเดิน และสะพานไม้ใผ่ชำรุดอยู่หลายจุด แต่ก็ยังพอใช้งานได ้สองข้างทางก็เป็นป่าดิบ มีต้นไม้ใหญ่เต็มไปหมด ป่าสมบูรณ์จริงๆครับ  งานนี้ใหนๆก็ขึ้นมาแล้ว บ่หยั้นครับ ลุยกันต่อ(ทั้งๆมากันแค่2คน) ระหว่างทางดันเกิดฝนตกซะนี่และตกหนักด้วย ชนิดมืดฟ้ามัวดิน มีฟ้าร้องเป็นระยะๆ มองหาป้ายบอกทางต่างๆ ก็ไม่มี ชักเริ่มเสียวๆแล้วล่ะครับ ในใจก็นึกถึงเหตุการณ์น้ำป่าในน้ำตกที่บ้านเรา แต่ก็ยังอุ่นใจนิดๆที่มีทางเดินให้เราเดินตามอยู่ หมูหินเดินหน้าลุยฝนอยู่บนนั้นเกือบๆ 40นาที ก็ไปถึงจุดที่คิดว่าน่าจะเป็นจุดสูงสุดของน้ำตกแห่งนี้ครับ(น่าจะเป็นชั้นที่4) หมูหินเก็บภาพได้นิดๆหน่อยๆ ก็ต้องรีบเดินทางต่อเพราะฝนยังคงตกอยู่ หมูหินต้องเดินลัดเลาะไปตามทางเดิน แต่ดูเส้นทางที่ลงจากชั้นนี้ไม่รกร้างแล้วล่ะครับทำให้อุ่นใจมั่กๆ ใช้เวลาเดินจากชั้น4 อีกประมาณ 30 นาที ผ่านน้ำตกตาดที่ 3 และ 2 ลงมา ก็จะมาทะลุลานจอดรถชั้นบน และเดินลัดลงไปตามป้ายอีก20กว่าเมตร ก็จะมาเจอร้านอาหารด้านล่างครับ