|
หมูหิน.คอม มาถึงหลวงพระบางประมาณ 5 โมงกว่าๆ ทันทีที่ถึง เรามองหาพาหนะที่จะพาเราไปถึงที่พักโดยเร็ว เพื่อจะได้อาบน้ำอาบท่า ทำตัวหอมๆ แต่งตัวหล่อๆ เพราะหมูหินมีแผนที่จะตะลุยราตรีเมืองหลวงพระบางตั้งแต่คืนแรกที่มาถึงกันเลยล่ะครับ
เราขึ้นสามล้อเครื่องไปที่พัก ซึ่งที่พักเราอยู่ห่างจากท่าเรือไม่น่าจะเกิน 1 กิโลเมตร คนขับเรียกค่าโดยสารคนละ สิบพัน ถ้าจ่ายเป็นเงินไทยก็คนละ 40บาท เราคิดว่าแพงไปเลยต้องมีการเจรจาต่อรองกันนิดหน่อย ด้วยวาทะศิลป์เรา หรือด้วยความรำคาญไม่ทราบ เขาใจอ่อนยอมลดให้เหลือ 2 คน สิบพัน เราจ่ายเขาเป็นเงินกีบไป รวมสองคนแล้วคิดเป็นเงินไทยเราได้จ่ายค่ารถไป 36.2บาท (ประหยัดไปอีกหลายตังค์ครับ)
ทันทีที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ หมหิน.คอม นั่งรถไปลงบริเวณตลาดกลางคืน และด้วยกลิ่นอาย และบรรยากาศตอนค่ำของหลวงพระบาง ทำให้เราไม่สนใจแล้วล่ะว่าค่ารถจะกี่กีบ หรือกี่บาท ไม่อยากเสียเวลามาต่อรองอีกแล้ว ในสมองตอนนั้นมันคิดมองหาแต่ร้านที่บรรยากาศดีๆ มีเบยลาว(เบียร์ลาวซึ่งเป็นอาหารหลักของเราในช่วงนั้น) ให้ดื่มกินเป็นการอุ่นเครื่องซะงั้น
ได้ร้านบรรยากาศดีๆร้านหนึ่ง ซึ่งอาหารก็อร่อยใช้ได้ มีเมนูที่ชื่อเหมือนกันกับบ้านเรา แต่วัตถุดิบที่ใช้-เครื่องปรุงที่ใช้บางอย่างจะแตกต่างกัน ทำให้รสชาติแตกต่างกันไปด้วย อ่อ..ลืมบอกไปครับว่าอาหารส่วนใหญ่ของแต่ละร้านจะเป็นอาหารฝรั่งนะครับ ก่อนจะเข้าไป..ด้านหน้าร้านเค้าจะมีเมนูอาหารและเครื่องดื่มพร้อมกับราคาให้ดูนะครับ (ดูก่อนนิดนึงนะครับจะได้ไม่เหวอ..ตอนสั่ง) และอย่าลืมจ่ายเป็นเงินกีบด้วยนะครับ ถูกกว่ากันหลายตังค์ครับ
 |
ช่วงระหว่างนั่งกินนั่งดื่มอยู่ในร้านจะมีคนนำใบปลิวของผับต่างๆมายื่นให้ เมื่อหมูหิน.คอม ดื่มอาหารหลัก(เบยลาว) และอาหารจต่างๆจนอิ่มหนำ ก็สั่งเช็คบิล แล้วมองหารถโดยสารเพื่อจะไปตามหาที่มาของใบปลิวพวกนี้ทีละใบ เท่าที่ไปมาแต่ละร้านจะไม่ค่อยแตกต่างกันมากนัก แต่คืนแรกที่หลวงพระบางเราประทับใจผับที่อยูออกมาด้านรอบนอกเมืองนิดหน่อย ด้านในจะเป็นบรรยากาศเหมือนกับกึ่งเธคกึ่งผับ
ลูกค้าส่วนใหญ่ที่เข้ามาใช้บริการจะเป็นคนทำงาน แต่เรามาช้าไปเพราะร้านต่างๆที่หลวงพระบางเขาจะปิดกันตอน 5ทุ่มเท่านั้นเอง จะมีที่เปิดอยู่ดึกสุดก็คือโบว์ลิ่งครับ เห็นเค้าบอกว่าปิดตี
2 แต่เราไปแล้วไม่ค่อยมีคน เราเลยกลับที่พักนอนเอาแรงไว้ลุยในวันต่อไป |
ค่ำคืนที่สอง คืนนี้เราได้ข้อมูลที่เที่ยวยามค่ำคืนแห่งใหม่ และมีพาหนะใหม่ที่ใช้ตะเวนราตรี คือ..มอร์เตอร์โซด์ครับ หมูหิน.คอม คะยันคะยอขอเช่าเค้ามา ซึ่งโดยปรกติแล้วเจ้าหน้าที่เค้าจะไม่ให้นักท่องเที่ยวใช้พาหนะเร็ว ยกเว้นจักรยานครับ เพื่อป้องกันการเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงที่จะเกิดกับนักท่องเที่ยว แต่เราก็เอามาจนได้ จุดหมายหลักคืนนี้เราอยู่ที่เธคที่อยู่รอบนอกเมืองใกล้ๆกับสถานีขนส่งสายใต้ ที่ชื่อว่า ดาวฟ้า เพราะที่นี่เป็นแหล่งรวมตัวของหมู่วัยรุ่นเมืองหลวงพระบางครับ ซึ่งบรรยากาศภายในก็คล้ายๆกับเธคในต่างจังหวัดบางจังหวัดของไทยเราครับแต่ก็มีข้อแตกต่างกันบ้าง เช่น คนที่นี่เขาจะไม่ค่อยเต้นที่โต๊ะ ทุกคนจะออกมาเต้นบนฟลอร์ด้านหน้าเวทีที่มีพ้นที่พอสมควร ตามในรูปครับ
แนวที่วงดนตรีเขาเล่นกันก็เป็นเพลงไทยทั่วไปครับ มีสากลบ้าง ช่วงดึกๆ จะมีดีเจเปิดเพลงให้แดนซ์กันจนเลิกเลยล่ะครับ ที่นี่มีทั้งผู้ใหญ่และวัยรุ่นมาใช้บริการ แม้แต่เด็กเล็ก4-5ขวบยังมีผู้ปกครองพามาเที่ยวในที่แห่งนี้ด้วยเลยครับ
นักเที่ยวที่นี่จะมากันช้าครับ ประมาณ 4ทุ่มคนถึงจะเยอะ เธคปิด 5ทุ่ม มีเวลามันส์แค่ 1ชั่วโมงเอง แต่จะมีบางวันที่แอบเปิดเกินเวลาถึงเที่ยงคืน เป็นโชคดีของหมูหิน.คอมที่วันนี้ปิดเที่ยงคืนครับ เลยมีเวลาได้มันส์เกือบๆ 2ชั่วโมง วัยรุ่นที่นี่อัธยาศัยดีครับ เพียงแค่ยิ้มและทักทายเค้าหน่อย เราก็จะมีเพื่อนเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลยครับ ทีนี้อะไรอะไรในหลวงพระบางก็ง่ายขึ้นเยอะเลยล่ะครับ
ค่ำคืนนี้ที่ ดาวฟ้า หมูหิน.คอมสนุกมากครับ
ค่ำคืนที่สาม หมูหิน.คอม เริ่มสร้างไออุ่นให้ร่างกายด้วยคอทเทลหลากชนิด และแอลกอฮอล์ขวดเหลี่ยมอีก1ขวด ที่ร้าน
บนถนนเส้นหลักของหลวงพระบาง พอได้ที่ก็เช่นเคยครับ มุ่งหน้าไป ดาวฟ้าบันเทิง แบบไม่ต้องคิด ราวกับว่าเราเป็นคนที่นี่แล้วซะอย่างงั้น โดยมีมอร์เตอร์โซด์คู่ใจที่ยืมเขามา(จนได้) เป็นพาหนะอีกหนึ่งคืน บรรยากาศก็เป็นไปด้วยความสนุกสนานเช่นเดิมครับ แต่อาจจะน้อยกว่าเมื่อวานเพราะ วันนี้หมูหิน.คอม อบอุ่นร่างกายมาเยอะไปหน่อยเลยเกิดอาการซึมเล็กน้อย และอีกอย่างวันนี้ ดาวฟ้า ปิด 5ทุ่ม เราเลยออกไปต่อที่
ซึ่งวันนี้ปิด 5ทุ่มครึ่ง แต่ก็นั่งได้แค่แป๊บเดียวก็ต้องกลับเข้าที่พัก เพราะตอนเช้าเราต้องออกแต่เช้าเพื่อจะให้ทันเรือเร็วที่จะพาเรากลับไปยังแขวงห้วยทราย เพื่อจะข้ามกลับมาฝั่งไทยครับ
 |