|
กิจกรรมล่องแก่ง เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ท้าทายและเป็นที่นิยมกันในช่วงฤดูฝนอย่างนี้ เพราะช่วงฝนน้ำในแก่งจะมีมาก ทำให้การล่องแก่งมีความมันส์ ความยาก ความน่าหวาดเสียวมากยิ่งขึ้น
ส่วนอารมณ์-ความรู้สึกตื่นเต้นในการล่องแก่งในแต่ละที่ก็ย่อมจะมีความแตกต่างกันไป ตามลักษณะแวดล้อมของลำน้ำในแต่ละที่ครับ หากจะว่าไปแล้ว ในประเทศไทยเรานี้ มีสถานที่ล่องแก่งมากมายให้เราได้สัมผัส
แต่วันนี้หมูหิน,คอม ภูมิใจนำเสนอกิจกรรมการล่องแก่งอุ้มผางคี ที่อ.อุ้มผาง จ.ตาก ที่มีทั้งโหด ทั้งมันส์ ทั้งฮา... จะโหด-มันส์-ฮา อย่างไรลองตามหมูหินมาเลยครับ
หลังจากช่วงกลางวันเราได้ไปถ่ายรูปที่ดอยหัวหมด และล่องแก่งลำน้ำแม่กลองกันแล้ว ประมาณบ่าย4โมงเราต้องเดินทางไปหมู่บ้านอุ้มผางคี ซึ่งเป็นหมู่บ้านชาวกระเหรี่ยงที่อยู่ในป่า เพราะว่าพรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางแต่เช้าโดยการเดินเท้าเข้าไปในป่าอีก 4 ชั่วโมง(โดยประมาณ) เพื่อไปยังจุดปล่อยเรือสำหรับการล่องแก่งอุ้มผางคีในครั้งนี้
|
|
เกือบๆหกโมงเย็น เราไปถึงหมู่บ้านอุ้มผางคี โดยการนั่งรถโฟว์วิล เข้าไปครับ พอดีว่าช่วงที่เราไปฝนไม่ตกมาก ถนนหนทางเลยไม่เฉอะแฉะ การเดินทางเข้าไปอุ้มผางคีครั้งนี้เราเลยใช้รถยนต์เข้าไปแบบไม่ลำบากนัก ไม่งั้นพวกเราคงต้องดินเท้าเข้าไปกันล่ะครับ ซึ่งถ้าเดินเท้าเข้าไปก็ใช้เวลาไม่น้อยกว่า 3ชั่วโมงแน่ๆ
ถึงหมู่บ้านเราก็เข้าบ้านเก็บสัมภาระและจับจองที่หลับที่นอนกัน โดยแยกบ้านนอนเป็น หญิงหลังนึง ชายหลังนึง (จริงๆไม่น่าแยกก็ได้..แบ่งโซนอัดๆกันก็พอ จะได้อุ่นๆ.. อิๆๆ) ที่หลับที่นอนก็สบายๆครับ ถุงนอน หมอน มุ้ง ที่ทางชมรมเค้าเตรียมให้มีเหลือเฟือครับ ใครกลัวความมืดก็ไม่ต้องห่วงครับ ที่บ้านพักเค้ามีไฟฟ้าพลังแสงอาทิตย์+แบตเตอร์รี่สำรองไฟ ลูกใหญ่ๆ ให้ด้วยครับ แต่ก็ควรจะเตรียมไฟฉายใว้ใช้ตอนเข้าห้องน้ำในตอนกลางค่ำกลางคืนด้วยนะครับ
|
|
 |
 |
กินข้าวเย็นกันเสร็จก็จะมืดแล้ว หมูหินกะว่าจะออกไปเที่ยวเยี่ยมเยือนเจ้าบ้านซะหน่อย สายฝนก็ดันเริ่มโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย ทำให้ต้องติดแหง๊กอยู่ในที่พักอยู่นานเหมือนกัน แต่ฝนตกก็ดีเหมือนกันครับ พรุ่งนี้น้ำในแก่งจะได้เยอะๆ
2ทุ่มกว่าๆ ฝนหยุด หมูหินเลยได้โอกาสเดินเที่ยวเล่นในหมู่บ้านกระเหรี่ยง ซึ่งค่ำๆแบบนี้ส่วนใหญ่ชาวบ้านเค้าไม่ค่อยออกไปไหนกันแล้ว ระหว่างที่หมูหินเดินเล่นอยู่กับเพื่อนอีก 2คน ก็ไปเจอกับพี่อาร์ม ซึ่งเป็นรองประธานชมรมท่องเที่ยวและอนุรักษ์อุ้มผาง และวันนี้พี่เค้าขับรถมาส่งพวกเราที่อุ้มผางคีด้วย พี่เค้ากำลังจะไปเที่ยวบ้านผู้ใหญ่บ้านซึ่งที่บ้านผู้ใหญ่บ้านมีการสังสรรค์กันนิดหน่อย ถือเป็นโชคดีของหมูหินครับ
ถึงบ้านผู้ใหญ่บ้าน มีชาวบ้านที่อยู่ใกล้เคียงมานั่งล้อมวงกันอยู่สองวง วงนึ่งกินข้าวกัน อีกวงก็ก๊ง..กันอยู่ หมูหินไม่ได้เก็บภาพการร่วมวงกับชาวกระเหรี่ยงมาด้วย เกรงว่าชาวบ้านเค้าจะอึดอัด เพราะโดยปกติแล้ว นักท่องเที่ยวที่มาพักที่นี่จะไม่ได้รับเชิญให็มานั่งล้อมวงกินข้าวและก๊งกับชาวกระเหรี่ยงแบบเรา แต่ด้วยขาใหญ่ที่ชาวบ้านที่นี่เรียกชื่อเขาว่า "หมออาร์ม" เราเลยมีโอกาสได้มานั่งจ้อกับชาวกระเหรี่ยงอุ้มผางคี ขอบคุณ "พี่อาร์ม" หรือ "หมออาร์ม " ด้วยครับ
|
|
เช้าวันใหม่ที่ไม่ค่อยจะสดใสนัก เพราะตอนกลางคืน หมูหินนอนไม่หลับเลยครับ ไม่ใช่ว่าเพราะที่หลับที่นอนหรอกนะครับ แต่ทำไมนอนไม่หลับก็ไม่รู้ หรืออาจจะเป็นเพราะความตื่นเต้นที่จะได้ลุยป่าและล่องแก่งก็เป็นได้ แต่ยังดีที่ได้กาแฟในกระบอกไม้ใผ่ช่วยให้ได้ความสดชื่นมาบ้าง
ทานอาหารเช้ากันเสร็จ ต่างคนต่างก็ได้รับเสื้อชูชีพ และกระติกน้ำคนละใบ ส่วนสำภาระต่างๆก็เก็บใว้ที่รถครับ มีติดตัวแค่กล้องถ่ายรูปอันเดียว การเดินทางล่องแก่งที่อุ้มผางคี เราต้องเดินเท้าเข้าป่าไปราวๆ 3 ชั่วโมงกว่า และทางที่พี่อู๊ดดี้เลือกให้เราเดินไปล่องแก่งในวันนี้เป็นเส้นทางข้ามเขาครับ ฟังดูแรกๆ หมูหินนึกในใจว่าคงไม่เท่าไหร่ แต่พอเดินๆไปที่ไหนได้โหดดีเดือดชะมัดเลยครับพี่ มีทั้งทาก ทั้งตัวคุ้น ทางเดินก็ลื่นเพราะฝนตกทั้งคืน แต่ดีที่หมูหินได้รองเท้าที่พี่อู๊ดดี้เรียกว่า "รีบอร์คกระเหรี่ยง"คู่ละ 50บาท ช่วย ไม่งั้นคงลื่นล้มกลิ้งเป็นสิบๆรอบแน่ๆ...
ทางขึ้นเขาก็ชัน ทางลงก็ค่อนข้างชัน ขนาดผู้ชำนาญทางยังกลิ้งเลยครับ ต้องคอยยึดเกาะต้นไม้ไว้ให้ดี การเดินป่าครั้งนี้ มันส์ก็มันส์ โหดก็โหด เหนี่อยก็เหนื่อย หืดขึ้นคอสุดๆเลยครับ(ไม่ได้นอนด้วยสิ)
|
|
 |
ผ่านพ้นการลงเขามานึกว่าจะสบาย แต่ก็ต้องเจอกับสายน้ำที่เชี่ยวกราดที่เราต้องลุยข้าม และยังต้องลุยข้ามไปข้ามมา 11 ครั้งแน่ะครับ พี่ๆบอกว่า "บางจุดก็แค่ขา บางจุดก็ถึงระดับคอ และบางจุดต้องโรยตัวข้ามน้ำด้วยเชือกเพียงเส้นเดียว" หมูหินนึกในใจว่า"เยี่ยมเลย ชักคึกแล้วสิ" แต่ที่ใหนได้ ที่หมูหินบอกว่า "พี่ๆบอกว่า"เพราะหมูหินไม่ได้ลุยเองครับ อิๆๆ
เหตุการณ์ผลิกผลันนิดหน่อยครับ คือว่า "ตะคริว รับทานขาทั้งสองข้างของหมูหินครับ" ต้องนวดกันอยู่นานเลยล่ะครับกว่าจะคลาย เลยไม่ได้ลุยกะเพื่อนๆ แต่ก็ยังถือว่าโชคดี พี่อู๊ดดี้ให้ช้างที่เอาเรือมาส่งให้เรา ออกมารับ หมูหินเลยได้นั่งช้างชมวิวคนเดียวในทริป อิๆๆ สบายเลยเรา... การที่ได้นั่งช้างทำให้หมูหินได้มีเวลาเผ้าสังเกตุมองดูความชุ่มฉ่ำของสายน้ำและสายฝนที่โปรยปรายลงมา สายฝนและสายน้ำทำให้ฝืนป่าอุ้มผางคีที่มีหลากหลายพีชพันธุ์ และยืนต้นอยู่อย่างหนาแน่นมีสีเขียวขจีเต็มไปหมด มองดูแล้วสดชื่นจริงๆเลย..บางที่ก็มีกล้วยไม้พันธุ์หายากขึ้นอยู่ด้วย ป่าที่นี่สมบูรณ์จริงๆเลยครับ...อินกับธรรมชาติอยู่นานเลยครับ ใช้เวลากว่าจะถึงจุดปล่อยเรือก็ถึงเวลาอาหารกลางวันพอดี มื้อเที่ยง..ได้น้ำพริกกะหมูทอด อร่อยสุดยอดเลยครับ |
 |
| |
|
|
กินข้าวเที่ยวกันเสร็จก็ได้เวลาลงเรือกัน โดยแบ่งลงเรือลำละ 5-6คน แต่ละลำมีพี่ๆstaff พายให้ 2คนหัว-ท้าย แค่เจอแก่งแรกเราก็หนาวๆกันแล้วล่ะครับ แต่ตลอดระยะเวลาที่เราต้องล่องแก่งอุ้มผางคีเราต้องใช้เวลา ประมาณ4-5ชั่วโมง ผ่านแก่งต่างๆที่มีความแรงของสายน้ำต่างกัน กว่า 77 แก่ง ซึ่งแก่งที่อุ้มผางคีนี้จะอยู่ที่ระดับ3-4 บางครั้งต้องคอยหลบหลีกกิ่งไม้ที่ยื่นออกมาตามลำน้ำ เพราะลำน้ำนี้ไม่กว้างนัก ความสนุกสนาน ความตื่นเต้นในการล่องแก่งนี้มีอยู่ตลอดเวลาครับ ยิ่งเป็นช่วงที่สายฝนโปรยปรายลงมาด้วยล่ะก็ สวยงามสุดๆเลยครับ การล่องแก่งอุ้มผางคีจะมาสิ้นสุดที่หมู่บ้านแปโดทะครับ จุดขึ้นฝั่งนี้มีรถมารอรับเช่นเคยครับ พร้อมกับมีอาหารว่างและชา-กาแฟ คอยต้อนรับเราอยู่ พอช่วยลดความหิวและเหนื่อยของพวกเราได้ดีทีเดียวเลยครับ
|
|
|
การวัดระดับความยากง่ายของการล่องแก่งที่เป็นสากลแบ่งได้ดังนี้ครับ
ระดับ 1 ง่ายมากๆ หมายถึง มีแก่งเล็กน้อย ไม่ต้องใช้เทคนิคมนการล่องแก่งมากมาย
ระดับ 2 ธรรมดา หมายถึง น้ำไหลแรงขึ้นมีแก่งบางแก่งที่ต้องใช้เทคนิคในการล่องแก่ง
ระดับ 3 หมายถึง เริ่มมีแก่งที่น่าตื่นเต้น ใช้เทคนิคในการล่องแก่งเยอะขึ้น
ระดับ 4 หมายถึง ยาก มีแก่งที่ต้องใช้เทคนิคและทักษะในกาพายมาขี้นกว่าเดิม
ระดับ 5 หมายถึง ยากมาก เพราะจะต้องใช้เทคนิคในการพายเรือล่องแก่งสูงมาก ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นอย่างสูง เพราะว่าน้ำจะไหลเชี่ยวและแรง ต้องมีผู้ที่ชำนาญในการล่องแก่งที่มีประสบการณ์สูงคอยดูแล
ระดับ 6 หมายถึง อันตราย ไม่เหมาะสมกับการล่องแก่ง เพราะน้ำจะเชี่ยวกราก มีความเสี่ยงสูงมาก ในการเกิดอุบัติเหตุ
|
|
การเดินทาง....
จากกรุงเทพฯ เดินทางตามทางหลวงหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) ผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อ่างทอง ขัยนาท นครสวรรค์ กำแพงเพชร ถึง จังหวัดตาก ระยะทางประมาณ 425 กม. ก่อนถึงตัวจังหวัดตาก 7 กม. จะมีทางแยกซ้ายมือเข้าสู่ทางหลวงหมายเลข 105 (ตาก-แม่สอด) ถึงอำเภอแม่สอด ระยะทาง86 กม. แยกซ้ายมือไปตามทางหลวงหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) ตามเทือกเขาถนนธงชัย เส้นทางคดเคี้ยวสลับซับซ้อน 1,219 โค้งจาก อ.แม่สอด ถึงอุ้มผางระยะทาง 164 กม. ใช้เวลาเดินทางประมาณ 4-5 ชม. รวมระยะทาง จาก กทม. 668 กม.
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่:
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย สำนักงาน ภาคเหนือเขต 4 รับผิดชอบพื้นที่ 5 จังหวัด ได้แก่ ตาก กำแพงเพชร พิจิตร นครสวรรค์ อุทัยธานี ตั้งอยู่เลขที่ 193 ถ.ตากสิน อ.เมือง จ.ตาก โทรศัพท์ 0 5551 4341-3 โทรสาร 0 5551 4344 E-Mail : tattak@tat.or.th
|
|
 |
 |
หมูหิน ขอเชิญชวนผู้ที่มีเวลาและชื่นชอบท่องเที่ยวแบบผจญภัยได้ลองมาที่อ.อุ้มผาง และลองมาสัมผัสธรรมชาติและสายน้ำอุ้มผางคีแห่งนี้ แล้วท่านจะได้ความประทับใจกลับไปแบบไม่รู้ลืมเลยล่ะครับ
|
หมูหินขอขอบคุณอีกครั้งครับ สำหรับ ท่านผอ.ชาญวิทย์ นาคะสุวรรณ, พี่เอ็ด, พี่อู๊ดดี้, พี่อาร์ม, พี่ๆที่ททท. ภาคเหนือ เขต4 ทุกท่าน, ชมรมส่งเสริมการท่องเที่ยวและอนุรักษ์อุ้มผาง และผู้ที่เกี่ยวข้องทุกท่าน ที่จัดทริปดีๆ และดูแล-รักษาป่าผืนงามผืนนี้ใว้ให้พวกเราได้ไปสัมผัส
|
|
|
|
ไทย
English
