http://www.moohin.com
> สัตว์ป่าของไทย
>
เก้งหม้อ
|
|
เก้งหม้อ(เก้งดำ
หรือ เก้งดง) |
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม |
|
|
Fea's Muntjac(Fea's Barking Deer) |
|
ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Muntiacus
feae |
|
ลักษณะทั่วไป
เป็นกวางขนาดเล็ก ใหญ่กว่าเก้งเล็กน้อย
ลำตัวยาว 88-100 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 22 กิโลกรัม
ลำตัวซีกบนสีน้ำตาลแก่ ซีกล่างสีน้ำตาลปนขาว
หางสั้นซีกบนเป็นสีดำเข็ม
ซีกล่างของหางสีขาวตัดกันสะดุดตา มีเขาเฉพาะในตัวผู้
เขามีข้างละ 2 กิ่ง แต่ไม่สวยงามเท่าเก้ง
ต่อมน้ำตาใหญ่มาก มีแอ่งน้ำตาใหญ่ ผลัดเขาทุกปี
ยกเว้นตัวผู้ที่แก่มากๆ เขาอาจอยู่ได้นานถึงสองปีกว่า
ถิ่นอาศัย, อาหาร
พบทางภาคใต้ของประเทศไทย เทือกเขาตะนาวศรี
และตามแนวชายแดนที่ติดต่อกับประเทศพม่า
อาหารที่กินได้แก่ ใบไม้ ใบหญ้า ผลไม้บางชนิด
หน่ออ่อนของต้นไม้ โดยเฉพาะหญ้าระบัดจะชอบมาก
พฤติกรรม, การสืบพันธุ์
ชอบอาศัยอยู่ตามป่าทึบสูงๆ
ที่เป็นป่าดงดิบไม่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่
ชอบอยู่กลุ่มละ 2 - 3 ตัว
แต่โดยปกติแล้วชอบอยู่ลำพังตัวเดียว
ออกหากินตอนเช้าตรู่ พลบค่ำและตอนกลางคืน
โดยจะออกมาหากินตามทุ่งโล่ง ชายป่า ท้องนา
แถวที่มีลูกไม้ป่า ชอบกินดินโป่ง
เก้งหม้อมีระยะตั้งท้องนานประมาณ 6 เดือน
ออกลูกครั้งละ 1 ตัว
สถานภาพปัจจุบัน
เป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง
ตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช
2535
สถานที่ชม
สวนสัตว์ดุสิต สวนสัตว์เปิดเขาเขียว
สวนสัตว์เชียงใหม่ สวนสัตว์สงขลา
|
|
|
|
|
|
สัตว์สงวน |
|
|
|
Untitled Document
|
